¿DONDE ESTA EL CERMI Y LA CONFEDERACION DE AUTISMO PARA DEFENDER LOS DERECHOS HUMANOS DE DANI?
Esta última parte de la frase...que apostamos.... sobra o debería sobrar porque no deberíamos tener que apostar por nada...ni deberiamos tener que esperar el funcionario de turno apostase por los DERECHOS HUMANOS DE NUESTROS HIJOS, simplemente SUS DERECHOS deberían respetarse de serie, como los de cualquier otro niño pero no.
En el cole nos enseñan que se paren niños o niñas, y está mal enseñado, porque en este país se paren niños, niñas y "dis-capacitados" y en ese momento los padres pierden la patria potestad de ese niño o su capacitación para decidir sobre su futuro. En palabras menos finas, para que todo el mundo entienda, vamos que te ha salido un hijo "tarao", espera que ya decido yo dónde lo acoplamos mejor, y si no se le ve, no estorba, así que miel sobre hojuelas.
Si algún defecto tengo es que soy clara, muy clara hablando. QUIERO SABER DÓNDE ESTÁ LA CONFEDERACIÓN DE AUTISMO ESPAÑA, CON SU PRESIDENTE AL FRENTE, DON ANTONIO DE LA IGLESIA, Y EL CERMI, CON SU PRESIDENTE AL FRENTE DON LUIS CAYO PÉREZ BUENO, Y EL PRESIDENTE DE FEAPS ¿DON JUAN CID? ¿DÓNDE ESTAN? Y LO PREGUNTO POR DOS MOTIVOS: PORQUE ESTÁN RECLAMANDO DE FORMA INSISTENTE LA UNIÓN DE TODAS LAS FAMILIAS ENTIDADES E INSTITUCIONES RELACIONADAS CON LA DIVERSIDAD FUNCIONAL PARA HACER FRENTE A LA CRISIS ANTE POSIBLES RECORTES Y PÉRDIDAS DE DERECHOS, Y POR OTRA PARTE SON LOS INTERLOCUTORES POLÍTICOS Y REPRESENTANTES DEL COLECTIVO QUERAMOS O NO, ES LA CRUZ QUE NOS HA TOCADO. POR TANTO QUIERO SABER QUÉ ESTÁN HACIENDO Y DÓNDE ESTÁN DEFIENDO LOS DERECHOS DE DANI Y DE SU FAMILIA, QUE ES LO MISMO QUE ESTÁN HACIENDO PARA DEFENDER LOS DERECHOS DE MI HIJO Y DE MI FAMILIA : NADA.
ESTÁ MUY BIEN QUE NOS UNAMOS TODOS EN LOS MALOS TIEMPOS, PERO PARA DEFENDER LOS DERECHOS DE TODOS, DE T-O-D-O-S, ESOS DERECHOS DE LOS QUE LUEGO VAN A DAR CUENTAS AL COMITÉ DE DERECHOS HUMANOS. ¿DÓNDE ESTÁN LOS DERECHOS HUMANOS DE DANI? http://www.abc.es/20120104/sociedad/abci-imputados-padres-hijo-autista-201201041808.html
Sinceramente me están dando arcadas.
Esther Cuadrado Barbería. Mamá de Arturo
Alegaciones al borrador de decreto de atención a la diversidad del FVI y FOANPAS
Que tendo coñecemento do borrador de Proxecto de Decreto que está preparando a Xunta de Galicia, polo que se regula a atención á diversidade do alumnado dos centros docentes da Comunidade Autónoma de Galicia nos que se imparten as ensinanzas establecidas na Lei orgánica 2/2006, de 3 de maio, de educación, mediante este escrito SOLICITO A MODIFICACIÓN DO TEXTO, con base nas seguintes
ALEGACIÓNS
PRIMEIRA.- O art. 38 da Lei 1/1983, do 22 de febrero, reguladora da Xunta e do seu Presidente establece, de conformidade co principio de xerarquía normativa consagrado no art. 9.3 da Constitución Española, que “serán nulas de pleno dereito as normas regulamentarias que infrinxan outras de rango superior ou se opoñan ao establecido pola lei”.
O contido do borrador vulnera dereitos consagrados en normas con rango de lei, que se indican a continuación:
- Lei Orgánica 2/2006, do 3 de maio, de Educación (LOE).
- Lei 51/2003, do 2 de decembro, de igualdade de oportunidades, non discriminación e accesibilidade universal das persoas con discapacidade (LIONDA).
- Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia.
- Convención sobre os dereitos das persoas con discapacidade, ratificado por España o 23/11/2007 e publicada no BOE o 21/06/2008, norma que forma parte do ordenamento xurídico español ao abeiro do disposto no art. 96.1 da Constitución Española e, como tal, é de obrigado cumprimento.
- Convención de Dereitos do Neno, adoptada pola Asamblea Xeral de Nacións Unidas o 20 de novembro de 1989 e ratificada por España o 30 de noviembre de 1990.
- Lei Orgánica 1/1996, do 15 de xaneiro, de protección xurídica do menor, de modificación parcial do Código Civil e de la Lei de Axuízamento Civil.
- Lei 15/1999, do 13 de decembro, do protección de datos de carácter personal (LOPD).
- Lei 30/1992, do 26 de novembro, do réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común (LRXPAC).
- Lei 4/2006, do 30 de xuño, de transparencia e boas prácticas na administración pública galega.
As ditas normas consagran, entre outros, os seguintes dereitos:
- Dereito a unha educación inclusiva (art. 1 b) LOE) e non discriminatoria por razón de discapacidade (arts. 4 a 10 LIONDA, art. 5.2 da Convención sobre os dereitos das persoas con discapacidade).
- Dereito do alumnado que requira unha atención educativa diferente á ordinaria por presentar necesidades educativas especiais, a acadar o máximo desenvolvemento posible das súas capacidades personais e, en todo caso, os obxectivos establecidos con carácter xeral para todo o alumnado. Este dereito conleva a obriga das Administracións educativas de asegurar os recursos personais e materiais necesarios (arts. 71.2 e 72 LOE).
- Dereito á accesibilidade dos colexios, o cal implica a eliminación das barreiras arquitectónicas e de comunicación (LIONDA e 15 e 29 da Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia).
- Dereito dos pais ou titores a participar nas decisión que afecten á escolarización e aos procesos educativos deste alumnado. Os pais destos alumnos tamén teñen o dereito de recibir o adecuado asesoramento individualizado, así como a información necesaria que lles axude na educación dos seus fillos (art. 71.4 LOE).
- Dereito de información, acceso a arquivos e rexistros administrativos (arts. 35 e 37 LRXPAC), con especial garantía para as persoas con discapacidade (art. 4.6 da Lei 4/2006, de transparencia e boas prácticas). Este dereito será exercido polos pais e nais no caso de menores, consonte o disposto no artigo 162 do Código Civil.
- Interese superior do neno sobre calquera outro que puidera concorrer (art. 3 da Convención de Dereitos do Neno de Nacións Unidas, art. 2 da lei orgánica de protección xurídica do menor, art. 7.2 da Convención sobre os dereitos das persoas con dispcapidade).
- Dereito á confidencialidade dos datos de carácter personal do alumnado con necesidades específicas de apoio educativo (LOPD).
Unha interpretación integrada das ditas normas permite afirmar a nulidade de pleno dereito da regulación que realiza o borrador do Decreto de atención á diversidade das seguintes materias: escolarización en centros de escolarización preferente (art. 18), aulas específicas (art. 19), escolarización en centros de educación especial (art. 20) e escolarización combinada (arts. 16 e 19.2), xestión dos recursos personais e materiais adicados á educación inclusiva deste alumnado (arts. e o acceso ao informe psicopedagóxico e demais información educativa do alumnado con necesidades específicas de apopio (arts. 34.3).
-En primeiro lugar, a educación inclusiva constitúe, segundo a totalidade da doctrina e da literatura sobre a materia (Susana Guidugli, Staimback y Jackson, por mencionar algún dos máis destacados autores) un enfoque educativo baseado na valoración da diversidade como elemento enriquecedor do proceso de ensinanza e favorecedor do desenvolvemento humán. Caracterízase pola esixencia de educar a todos os alumnos e alumnas nas escolas ordinarias.
O noso ordenamento consagra o dereito a una educación inclusiva, como xa se expuxo, o cal implica o dereito á educación de todo o alumnado nas escolas ordinarias e a paulatina desaparición das escolas de educación especial. Estas deberían convertirse en centros de formación de profesorado e de apoio á educación inclusiva nas escolas ordinarias.
A educación inclusiva é totalmente incompatible coa educación a tempo completo nas chamadas “aulas específicas”, posibilidade que tamén contempla o borrador de decreto, chegando incluso a considerar estas aulas como “educación especial”.
Unha regulación acorde cos dereitos enunciados deberá asegurar que o alumnado con diversidade funcional reciba o apoio educativo específico preferentemente na aula ordinaria. Naqueles casos en que sexa necesario un reforzo nalgunha determinada área de coñecemento ou motórica, este realizarase en espazos adecuados nos colexios ordinarios nos que están escolarizados.
Este reforzo realizarase de conformidade coas necesidades específicas do neno, cuxa identificación se debería realizar con máis garantías que as contempladas no procedemento regulado no borrador de decreto (que será obxecto da alegación segunda) e que, en ningún caso, abranguerá a totalidade do horario escolar.
-En segundo lugar, a escolarización do alumnado realizarase de conformidade coa decisión de quen ostente a súa patria potestade, dentro das limitacións que por zona de residencia poida establecer con carácter xeral a administración educativa. A discapacidade ou diversidade funcional dunha nena ou neno non poderá xustificar en ningún caso a súa derivación a outro centro, aínda que se localice dentro da mesma zona educativa, baixo a xustificación de carencia de medios, accesibilidade ou similar. Unicamente os pais e nais do alumno ou alumna teñen a capacidade de elixir o centro no que se escolarizarán os seus fillos.
En consecuencia, deberá eliminarse o art. 20.3, que prevé a escolarización nos centros de educación especial “co ditame de escolarización emitido polos servizos de orientación, co informe do servizo de inspección educativa e coa opinión escrita das nais, pais ou titores”.
Deberá substituirse esta previsión por un regulación que prevea a autorización das nais, pais ou titores legais como requisito ineludible para a escolarización dos seus fillos en calquera centro.
En terceiro lugar, en canto á xestión dos recursos que prantexa o borrador do decreto, autorizando incluso a súa concentración nalgúns poucos centros (poner artigo), cabe analizar o seguinte:
O noso ordenamento esixe a adecuación dos centros á educación inclusiva, o cal require, ademáis de medios personais e materiais, a adaptación de todos os centros á normativa de accesibilidade. Non cabe, por tanto, aducir a carencia de medios específicos, nin a existencia de barreiras nun determinado colexio para impedir o ingreso dunha nena ou neno por razón da súa discapacidade.
O interese superior do neno sobre calquera outro que puidera concorrer, que consagra o noso ordenamento, impide que se lle impoña ao alumno con discapacidade o deber de acercarse aos medios que require a súa educación. O seu superior interese obriga a que sexan os medios personais e materiais os que se despracen ás escolas ordinarias e non ao contrario.
En conclusión, concentrar os recursos personais e materiais nuns poucos centros non só constitúe una clara discriminación por razón de discapacidade, práctica que prohíbe expresamente o noso ordenamento, senon que ademáis sacrifica o superior interese do nenos en favor de outros como unha suposta “optimización dos recursos dispoñibles”.
Por outra banda, cabe realizar unha apreciación sobre o ámbito de aplicación deste decreto.
O artigo 2 do borrador establece: “Este decreto será de aplicación en todos os centros docentes dependentes da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria da Comunidade Autónoma de Galicia”, matizando na disposición adicional segunda que “o disposto neste decreto será aplicable aos centros privados concertados e non concertados en todos aqueles aspectos que non contraveñan o establecido na súa lexislación específica e os límites fixados nela”.
Dada a natureza dos dereitos que regula, a súa aplicación debe abranguer a todos os centros sostidos con fondos públicos, sexan públicos ou concertados. A asignación de medios específicos aos alumnos con diversidade funcional que o precisen deberá garantirse con independencia da natureza pública ou concertada do centro.
Xa para finalizar esta alegación sobre os preceptos nulos de pleno dereito contidos no borrador do decreto, procede destacar o art. 34.3 do dito borrador do decreto, o cal supedita o dereito das nais, pais ou titores legais do alumnado á obter copia do informe psicopedagóxico “ás condicións que estableza a consellería con competencias en materia de educación”.
Os arts. 35 e 37 LRXPAC regulan con carácter xeral o dereito de acceso aos arquivos e rexistros, dereito que se ve reforzado na lexislación autonómica galega no caso de persoas con discapacidade (art. 4.6 da Lei 4/2006, de transparencia e boas prácticas). Este dereito será exercido polos pais e nais no caso de menores, consonte o disposto no artigo 162 do Código Civil, segundo o cal quen ostente a patria potestada ten a representación legal dos seus fillos menores non emancipados.
Non cabe, por tanto, un menoscabo do dereito dos pais e nais ao acceso ao informe psicopedagóxico, ao ditame de escolarización e á demais documentación educativa relativa aos seus fillos, a cal deberá custodiarse coa garantía de confidencialidade que establece a LOPD.
En consecuencia co anterior, deberá eliminarse o final do párrafo terceiro do artigo 34 do borrador do decreto, asegurando o dereito das nais, pais ou titores legais a obter copia do informe psicopédagóxico e da demais documentación educativa relativa aos seus fillos.
SEGUNDA- O borrador do decreto deseña un procedemento de identificación das necesidades de apoio específico pouco garantista para o dereito á educación dos nenos con discapacidade (artigos 31 a 35 do borrador do decreto).
En primeiro lugar, sería recomendable que o art. 31 regulase qué se entende por “alumnado con necesidade específica de apoio educativo”, máis alá da definición xenérica que recolle: “Enténdese por alumnado con necesidade específica de apoio educativo aquel que requira, de forma temporal ou permanente, apoios ou provisións educativas diferentes ás ordinarias por presentar necesidades educativas especiais, por dificultades específicas de aprendizaxe, por presentar altas capacidades intelectuais, por incorporarse tardíamente ao sistema educativo ou por condicións persoais ou de historia escolar”.
A identificación das necesidades educativas do alumnado e do exuste das medidas necesarias articúlase no borrador do decreto (arts. 33 a 35) sobre a avaliación psicopedagóxica realizada polo departamento de orientación coa colaboración, de ser o caso, dos equipos de orientación específicos. Os seus resultados recolleranse no informe psicopedagóxico e no ditame de escolarización, que indicará “as orientacións sobre a proposta curricular axeitada e, de ser o caso, sobre os recursos persoais e materiais necesarios; a proposta de escolarización, e a opinión das nais, pais ou titores legais do alumnado respecto desa proposta” (art. 35.1).
Sería recomendable a creación dun equipo multidisciplinar cun ámbito de actuación espacial abranguible desde o punto de vista do seguemento da escolarización do alumnado con necesidades educativas de apoio específico. Este equipo realizaría a identificación das necesidades concretas de apoio que require cada alumno en función das súa diversidade funcional. Esta avaliación, que se apoiará en informes dos facultativos que atenden ao neno, plasmarase nun informe no que se informará ao centro escolar das necesidades concretas do alumno e das medidas específicas de apoio que deberán desenvolverse. De ser necesario, o equipo específico de valoración asignará medios personais e materiais de apoio específico ao centro escolar.
O borrador do decreto non regula as adaptacións curriculares, aspecto primordial na escolarización do alumnado con necesidades específicas de apoio educativo.
TERCEIRA.- O texto adolece totalmente de garantías para unha educación inclusiva, a cal require dunha dotación de medios personais e materiais adecuada ás necesidades específicas dos nenos con discapacidade. O art. 36 do borrador do decreto non define os recursos específicos.
O borrador do decreto debería regular exhaustivamente cales son os recursos humáns e materiais precisos para a adecuada atención ao alumnado que presente necesidades específicas de apoio educativo, establecendo as normas de funcionamiento e utilización.
Neste sentido é ilustrativo o “DECRETO 104/2010, de 29 de julio, por el que
se regula la atención a la diversidad del alumnado en el ámbito de la enseñanza no universitaria de Canarias”, o cal regula esta materia no seu art. 7, nos seguintes termos:
“[]2. Además de los recursos ordinarios de que disponen
los centros, se consideran recursos personales
para apoyar la atención a las necesidades específicas
de apoyo educativo los siguientes:
profesorado especialista de apoyo a las necesidades
específicas de apoyo educativo, profesorado
especialista en audición y lenguaje o logopedia,
equipos de orientación educativa y psicopedagógicos
de zona y específicos, así como otros profesionales
que por su competencia y funciones
puedan estar implicados en la respuesta a las necesidades
específicas de apoyo educativo.
3. En los términos establecidos en la Ley 8/1995,
de 6 de abril, de accesibilidad y supresión de barreras
físicas y de la comunicación, y en sus normas de
desarrollo, la Consejería competente en materia de
educación promoverá las actuaciones necesarias para
la supresión de las barreras físicas y de la comunicación
en sus centros y servicios.[]”
CUARTA.- Convendría ademáis:
- Unha definición do que se considera alumnado con necesidade específica de apoio educativo.
- Unha regulación exhaustiva dos recursos
- Unha regulación exhaustiva das adaptacións curriculares
- Necesidade da creación de un equipo multidisciplinar de valoración de necesidades educativas especiais
- Dereito de acceso a arquivos e rexistros. Acceso a informe psicopedagóxico, listas de espera comedores, etc cumplimiento de la normativa.
QUINTA.- Exigimos o papel efectivo dos pais ou titores a ser interlocutores necesarios en calquera reforma lexislativa que afecte á educación dos fillos.
En virtude de todo o exposto,
SOLICITAMOS
Que se teña por presentado o presente escrito e, estimando as alegacións e consideracións contidas no mesmo, se eleve á aprobación do Consello da Xunta un novo proxecto de Decreto que non vulnere os dereitos das nenas e nenos con discapacidade (DIVERSIDADE FUNCIONAL).
Escribe aquí la fecha y tu firma.
carta al presidente de la Xunta de Galicia.
Esto es lo que está pasando, esta es la carta que os pido que enviéis.
D. Alberto Núñez Feijóo. Presidente de la Xunta de Galicia.
Cc: D. José Luis Mira. Director General de Innovación educativa.
Cc: D. Jesús Vázquez. Conselleiro de Educación.
Cc: D. Teresa Villaverde. Jefa Territorial de Educación provincia de A Coruña
Cc: D. José Antonio Gay. Jefe de la Inspección educativa de la provincia de A Coruña.
Cc: D. Manuel Rei. Asesor De Orientación educativa Consellería de Educación.
Apreciado Presidente,
Me da lástima tener que dirigirme a usted personalmente, porque considero que siendo el responsable del Gobierno de Galicia, tiene usted más cosas que hacer y más importantes que leer la carta de una madre de un niño de seis años.
Como tuve oportunidad de comentarle cuando compartimos unos minutos en el Parlamento de Galicia, después de la aprobación de la proposición no de ley de Educación Inclusiva promovida por el grupo parlamentario que usted preside, no estaba contenta con cómo iban las cosas con la Consellería de Educación. ¿lo recuerda? Usted me dijo ¡ah! La madre de Arturo, ¿entonces en Educación bien verdad?
Pues no. Más allá de discrepancias, artículos de la normativa y los derechos que nos amparan quiero trasladarle la angustia que sufrimos todos los días, las consecuencias que para mi salud y la de mi marido tiene esta situación, que por otra parte repercute de forma directa en Arturo. Sin duda, la calidad de vida de cualquier familia repercute de forma directa en sus hijos, en eso supongo que estará de acuerdo conmigo.
Arturo como ya sabe, tiene un trastorno del espectro autista, y está escolarizado en el CEIP Salgado Torres de A Coruña, colegio ordinario de escolarización preferente para niños con trastornos generalizados del desarrollo/autismo.
Arturo, después de múltiples problemas e incidencias, parece que es nuestro sino no poder vivir tranquilos, como cualquier familia, pasa a primero de educación primaria.
Le asignan una tutora excepcional y maestro especialista en pedagogía terapéutica fantástico. ¿sabe por qué?bien formado, y además con un filin estupendo con Arturo desde el minuto cero. Estos profesionales deben tener formación y además capacidad de empatizar y motivar a los niños, y esta persona lo tiene.
En diciembre se hace la adaptación curricular de Arturo, y mire usted, no tengo ningún interés ni en dar guerra ni en marear a nadie: pero esa adaptación no corresponde ni con las características personales de Arturo ni con su nivel de desarrollo. Pido ver entonces qué informes o qué pruebas se le han realizado al niño para hacer esa adaptación, lo pido por escrito, lo pido verbalmente, contestación: ninguna. Y lo pido por una razón: si son correctas estas apreciaciones entonces tenemos un problema muy grave, primero porque no es lo mismo que ven los profesionales que trabajan con Arturo fuera del colegio, ni es lo que vemos en casa, y segundo porque entonces estamos planificando de forma errónea la intervención psicoeducativa extraescolar de Arturo.
Decidimos entonces pedir una evaluación del desarrollo de Arturo a la Universidad de A Coruña, informe que pagamos su familia, para poder aportar una evaluación de profesionales independientes (ni siquiera nos dirigimos a la profesional que trabaja con Arturo habitualmente). Este informe ya ha sido aportado tanto a la Consellería como al colegio.
Hicimos alegaciones a la adaptación curricular de Arturo que tampoco se han contestado, para variar.
Para no mentir, señor Presidente, el Orientador del centro me dice en una reunión en mayo que no hay ningún informe o evaluación que argumente la adaptación curricular de Arturo, que se tomó como referencia un informe de marzo de 2010 que yo había solicitado, que no había más en el expediente.
Para resumir: A Arturo se le hace una adaptación curricular en diciembre de 2010, con un informe generalista (correspondiente a educación infantil) de marzo de 2010 redactado a petición de la familia, es decir de nosotros.
Mire usted, prefiero no leerme el decreto u orden que corresponda y no tomar conciencia de hasta qué punto es irregular que a un niño se le haga un dictamen de escolarización para pasar primaria sin un informe psicopedagógico actualizado, y la correspondiente adaptación curricular sin ningún tipo de informe en el que se evalúe su estadio de desarrollo y sus necesidades. Sencillamente hay cosas que ya no puedo soportar planteármelas.
Tampoco quiero plantearme si es correcto que un niño con autismo escolarizado en un colegio de escolarización preferente no tenga ningún tipo de seguimiento por parte del Orientador del colegio. Decirle que tengo que sacar estas conclusiones de conversaciones o comentarios, puesto que no se me facilita información académica de mi hijo, a pesar de ser su madre.
Ninguno de los documentos que he registrado solicitando esa información, solicitando la evaluación de los equipos específicos de audición y lenguaje, y trastornos generalizados del desarrollo, solicitando saber qué se está trabajando con Arturo, qué contenidos se le han propuesto, qué objetivos ha conseguido y qué contenidos están por conseguir, ninguno ha sido contestado.
¿sabe lo que me juego? Que mi hijo el día de mañana tenga una vida digna, que se desarrollen todas sus capacidades y todo su potencial. Lo único que pido es que se respeten sus Derechos Humanos. Su derecho a una educación inclusiva digna, en igualdad de oportunidades con sus compañeros ¿sabe porqué? Porque el día de mañana yo no puedo construir un mundo a la medida de Arturo: así de sencillo.
Hace unos días, me comenta el PT de Arturo que le han asignado plaza en otro centro escolar, pero que él quiere solicitar la permanencia en el colegio, para poder seguir trabajando con Arturo, siempre que a nosotros nos parezca bien. Nosotros encantados hicimos un escrito solicitándolo (escrito que ya está registrado) y aportamos además un informe de su psicóloga y un informe clínico de la Unidad de Salud Mental infantil firmado por su psiquiatra en el que se recoge la necesidad de que haya una continuidad en la intervención que se está haciendo con Arturo, por mejora de su pronóstico clínico, es decir: en beneficio directo de su salud.
Hoy recibo la información de que el PT no va a continuar el curso que viene, que no es posible su continuidad, así lo estima la inspectora del colegio. Nosotros, yo como madre de Arturo quiero preguntarle cómo puede favorecerse una atención educativa adecuada a un niño con autismo escolarizado en un colegio de escolarización preferente, cuando a pesar de lo dispuesto en el artículo 3 del Decreto 320/1996 de 26 de julio, ni siquiera se le facilita la continuidad del maestro especialista responsable de su intervención educativa. Por otra parte, el curso pasado solicitamos que se le asignase personal con plaza fija en el colegio, al tener Arturo necesidades educativas permanentes, y ni se ha hecho ni se ha contestado la solicitud, ya ve usted que va todo en la misma línea.
Nosotros seguimos apostando a pesar de todo por la colaboración directa con los profesionales que trabajan en el aula con Arturo, seguiremos sufragando y elaborando materiales, aportando todo lo que nos soliciten, aunque sean cosas que exceden a nuestra faceta de padres, lo hacemos con el afán de colaborar y aportar en positivo y en beneficio de Arturo.
Lo que nunca entenderemos es que parece ser que es arrogarnos excesivos derechos querer saber qué se trabaja con nuestro hijo, qué dificultades tiene, qué objetivos se le han propuesto, cuales ha conseguido y cuales están por conseguir. Parece ser que no tenemos derecho ni a eso, tampoco a que pueda haber una coordinación efectiva con los profesionales que trabajan fuera del colegio, dada la falta de información, y al parecer Arturo tampoco tiene derecho a una continuidad en la intervención educativa, tal y como solicita su psiquiatra en beneficio de su salud. Comprenderá que la justicia para un niño de seis años siempre va a llegar tarde, y comprenderá también que opinemos que al menos, tenemos el derecho a no recibir la callada por respuesta. No pedimos nada que no le corresponda a Arturo por derecho, ni nada que no sea en su beneficio, solo pedimos un trato digno.
Esther Cuadrado, mamá de Arturo Piñeiro Cuadrado.
dirigido a
INDIGNADA, ESTOY MUY INDIGNADA.
Noticias como estas me superan, para lo que sí que hay dinero en la Consellería de Educación en Galicia, para lo que no hay cortapisas ni falta de recursos HUELE A PODRIDO, presuntamente, no vaya ser que a estas alturas me digan a mi que no respeto la presunción de inocencia. ¿70 mil euros por modificar una plantilla de una web y contratar un dominio? ¿70 mil euros de contrato verbal?? ¿una directora de un Instituto puede pagar 29.500 euros por el morro? ¿sin un contrato?¿con una autorización verbal de la Dirección General de Centros y Recursos Humanos?
Aquí están las noticias
http://www.xornal.com/artigo/2011/06/12/sociedad/colegios-temen-xunta-desligue-gestion-abalar/2011061200502500366.html
ESTOY HARTA, H-A-R-T-A. He redactado un carta para el FISCAL JEFE DEL TRIBUNAL SUPERIOR DE JUSTICIA DE GALICIA, que mañana enviaré. Si quieres sumarte:
1) IMPRIME LAS DOS NOTICIAS.
2) FOTOCOPIA TU DNI
3) COPIA LA CARTA EN UN DOCUMENTO DE WORD POR EJEMPLO, COMPLETA LOS DATOS QUE ESTAN EN ROJO, E IMPRIME DOS COPIAS.
4) HAY QUE IR A CORREOS, ENVIARLA A LA PLAZA DE GALICIA S/N 15004 A CORUÑA. PEDID QUE OS SELLEN UNA DE LAS COPIAS.
AQUÍ ESTÁ LA CARTA.
Al Fiscal Jefe del Tribunal Superior de Justicia de Galicia.
Plaza de Galicia s/n
15004 A Coruña.
Yo, ESCRIBE AQUÍ TU NOMBRE Y TUS APELLIDOS, con ESCRIBE AQUÍ TU DNI, y domicilio a efectos de notificaciones ESCRIBE AQUÍ TU DIRECCIÓN pongo en su conocimiento que:
Según se recoge en distintos medios de comunicación la empresa IntellectiaBank presuntamente prestó servicios al Instituto de Educación IES 12 de Outubro de Ourense sin mediar contrato alguno,
Según se recoge en la noticia, recibiendo presuntamente órdenes verbales por parte del Director General de Centros y Recursos Humanos, se realizan dos pagos uno de 20.000 euros más IVA y otro de 9.500 más IVA.
Es por lo que, teniendo en cuenta lo dispuesto por el artículo 122.3 de la ley 30/2007 de Contratos del Sector Público, que autoriza la adjudicación directa, sin concurso público ni publicidad de los contratos con cuantía inferior al 18 mil euros para suministros o asistencia técnica SOLICITO la apertura de las diligencias que considere oportunas.
PON AQUÍ TU FIRMA
ESCRIBE AQUÍ TU LOCALIDAD 13 de junio de 2011.
Indignación tras leer el libro "Viaje de invierno" de Amélie Nothomb
Esta es la nota que ha escrito Cristina Ruíz en facebook, más que acertada. Entrecomillo "
indignación tras leer el libro: "Viaje de invierno" de Amélie Nothomb
La gente que me conoce personalmente, sabe que soy una loca de la lectura, una devoradora de libros, y que siempre voy buscando lecturas que tengan que ver con el autismo. Hace una semana leí el libro arriba citado, de la editorial Anagrama. Este libro trata de la relación entre dos personas, una de ellas dedicada al cuidado de una escritora con un tipo de autismo llamado "enfermedad de Pneux o "autismo amable". Dejando de lado que esta enfermedad no existe, mi indignación fue mayúscula cuando leí el tratao que se daba a la persona con autismo. Cito textualmente ( pags 61-62):" Yo le producía confusión: no me lo esperaba. Y, sin embargo, aquel mensaje era peor que una negativa oficial. Estaba a punto de alcanzar mi ideal y una retrasada mental me lo arrebataba.El motivo era indiscutible y, no obstante, me negaba a entenderlo. Sentí deseos de estrangular a la subnormal de una vez por todas. ¡Así que tenía que sacrificarme por aquel deshecho de la humanidad! (...) Tuve el sentido común de callarme los comentarios odiosos que deseaba dirigirle a la retrasada..."
Esto es solo un fragmento, pero da idea del tono general del libro. Ante mi incredulidad, y dado que no tengo acceso a la autora, le he escrito la siguiente carta a la editorial:
" Estimados señores:
Me pongo en contacto con ustedes, ante la imposibilidad de hacerlo con la autora, tras la lectura del libro de Amélie Nothomb "Viaje de invierno". Antes de nada quería presentarme someramente: Mi nombre es Cristina Ruiz Cavanilles y soy madre de un niño con autismo que actualmente tiene 8 años. Además de eso, y muchas otras cosas, soy una lectora voraz y entregada, e intento acceder a toda novela que tenga alguna relación con el tema del autismo para poder aprender del punto de vista de otras personas.
He de decir, que el libro anteriormente citado, además de carecer de interés literario ( por supuesto, desde mi humilde punto de vista), se expresa en unos términos refiriéndose al autismo que no son en absoluto pertinentes.
Para empezar, el tipo de autismo al que la escritora se refiere, no existe ( Como ya he destacado anteriormente, además de madre soy otras cosas, entre ellas, médico. Pero por si se trataba de una forma que no conocía, me he tomado la molestia de indagar sobre el citado " enfermedad de Pneux" o " autismo afable", sin encontrar resultados). Puedo entender que se trate de una licencia literaria. Pero lo que no puedo admitir, bajo ningún concepto, es el lenguaje con el que la escritora se refiere al personaje que "literariamente" tiene autismo, y cito:"retrasada mental" ,"subnormal", "deshecho de la humanidad"... ( pags 61 y 62 del libro).
Dado que no conozco a la autora, ni creo que tenga acceso a ella en un futuro...afortunadamente, me he de dirigir a ustedes para expresarles mi estupor y mi indignación. ¿Acaso carecen de libro de estilo en su editorial?, o peor ¿Han editado este libro sin ni siquiera leerlo?.
Es por todo esto, que les indico que voy a dar a conocer esta información a las asociaciones de padres y familiares de personas con autismo, así como a las redes sociales para que la gente se haga eco de esta indignación. Y me reservo el derecho de redactar una carta al defensor del publo por considerar que de forma indirecta se está insultando a mi hijo.
Por otra parte, les comunico también que de no solucionarse este tema, a partir de ahora será el último libro que haya comprado de su editorial.
Me parece aberrante que hoy en día tengamos que leer insultos de esa categoría. Como parte de un colectivo muy amplio de padres y familiares de personas con autismo, les reitero mi indignación. Si quieren ponerse en contacto conmigo, tiene mis datos de correo electrónico".
Eso es todo, si alguien quiere mandarle un correo a la editorial anagrama, su dirección de correo es:
Parece mentira que hoy en día aún tengamos que ver cosas como ésta. Espero que os indignéis tanto como yo."
Dicho lo cual, desde España Inclusión proponemos el envío de la carta de Cristina a la editorial.
Plataforma gallega pro inclusión. Alegaciones al borrador de Decreto de atención a la diversidad de Galicia.
Hemos estado estudiando el borrador de Decreto de atención a la diversidad de la Xunta de Galicia.Aportamos aquí un documento de alegaciones que hemos elaborado, y os pedimos vuestra colaboración, dífusión y envío. Vosotros, amigos, familiares, conocidos.
Este es el documento de alegaciones
Estamos espectantes, y también muy preocupadas. El borrador de Decreto es abierto, ambiguo.Se regula una red de centros de escolarización preferente para escolares con NEAE o se aborda la regulación de aulas de educación especial en centros ordinarios sin recoger la dotación de recursos personales, materiales, presupuestarios, ni garantizar el derecho de los niños a estar incluídos un tiempo determinado en el aula ordinaria, ni abordar las condiciones necesarias para una escolarización efectiva.
Por lo tanto, en las condiciones que está el borrador podemos afirmar que en Galicia sí que avanzamos: hacia la segregación y creación de guetos educativos.
En estas condiciones no podemos afirmar que una educación digna para todos, sea una prioridad del gobierno gallego.Hemos elaborado la siguiente carta:
Caballos, diversidad funcional, derechos humanos
Ayer les llevé un libro de caballos, y el correspondiente material adaptado para que viesen la transformación de ese libro para que la información sea accesible para un niño con problemas de comunicación.
El día 21 tenemos una sesión práctica en el Centro ecuestre Pinteño. Arturo participará en la sesión práctica, y habrá pictogramas (más de los que ya hay jj) paneles de comunicación, paneles de modificación de conducta, agendas visuales etc.... Os dejo mi ponencia.
El CERMI da explicaciones en la ONU de cómo está haciendo los deberes sobre los Derechos Humanos de las personas con discapacidad
Modifican un dictamen para legalizar una colchoneta.
En estos días, hemos estado trabajando en la actualización del Libro Rojo de la Educación española, y además hemos elaborado alegaciones al nuevo plan nacional de educación inclusiva, en el que está trabajano el MEC. Que nadie se haga ilusiones, de mínimos, o de mínimo impacto en la vida escolar de nuestros hijos, nada nuevo bajo el sol. Eso sí, se presupuesta un Congreso de Educación inclusiva en Murcia.
Para variar, nos faltan horas al día. Aprovecho esta nota para agradecer a las personas que han sumado su apoyo a la denuncia internacional que estamos organizando. Algunas personas me han comentado que porqué teléfono, y la verdad es que pues no lo sé, lo pedimos con la intención de poder tener contacto directo si fuese necesario. En estos días, contestaré a los correos y ampliaremos información. Pido, pedimos paciencia, no tenemos secretarias, vamos la oficina es unipersonal, el teclado y los dedos de la que le toque trabajar en ese momento:) y publicaremos el nuevo nuevo Libro Rojo y las alegaciones elaboradas, poco a poco.
Tendremos este fin de semana nueva edición del Libro Rojo, y aquí os dejo un aperitivo.
En esto hay novedad, como hay publicidad en los medios, la Conselleria de Educación modifica el dictamen de escolarización de un niño del municipio dónde yo vivo, para que así esté tirado en una colchoneta conforme a derecho. Vamos que legalmente se va a garantizar a Mario que tiene un rincón y colchón donde pasar todas las mañanas. No se garantiza que se cumpla el dictamen del niño, de obligado cumplimiento. Lo del claustro que decide que un niño no tiene derechos, pues también es de nota. Vamos que la independencia organizativa de los centros escolares implica que el Director de turno se pase la Convención sobre los Derechos Humanos de las personas con diversidad funcional por la entrepiena, así de claro. Y con la Constitución española otro tanto de lo mismo.
Aquí están las noticias,
http://www.lavozdegalicia.es/sociedad/2011/04/07/0003_201104G7P35993.htm
http://www.lavozdegalicia.es/sociedad/2011/04/06/0003_201104G6P34991.htm
Lo que dice el papá de Mario
Hola a tod@s,
Soy nuevo en este foro,me presento. Soy el padre del niño de la colchoneta, mejor queda padre de Mario. Ayer 6 de abril y hoy 7 de abril sale publicada la noticia en la voz de galicia en el apartado de sociedad.Queria ampliar esas noticias que salen estos dias en prensa,por si generan dudas. El cambio de Mario al colegio de Arteixo procedente del colegio infantil de Vilarrodis ,fue por la "invitación" del Jefe de Inspección de Educación de A Coruña apoyado por el Equipo Especifico de Orientación de Educación de la Xunta de Galicia. Nos indicó dicho Jefe, conocedor del caso de Mario desde hace muchos años por ser el anterior inspector Jefe de Zona de Educación, que la mejor opción para Mario era el CEIP de Arteixo para poderse matricular en Primaria y acudir a Infantil en el mismo centro(el de Vilarrodis no tiene primaria). El problema empieza cuando vamos al colegio indicado por Educación y se niegan a que Mario acuda a Infantil, decidido por un Claustro de Profesores y la Dirección. Sólo admiten a Mario si reciben un escrito de la Conselleria de Educación de la Xunta de Galicia " por si un dia otro niño tropieza en Mario y se hace daño" palabras de la Dirección del centro para tener cubiertas sus espaldas. Desde octubre del 2010 seguimos esperando que llegue el famoso escrito de nuestra Conselleria de Educación o el centro tenga voluntad para cumplir el Dictamen de Escolización.
Espero que el apoyo mediatico sirva para acabar con las injusticias en todas las personas y sobre todo niños indefensos, que a los politicos y cargos afines les importa un bledo.
Gracias por permitirme usar este medio, un saludo.
![Tea[1]](http://actuable.es/system/images/3789/medium/TEA[1].jpg)



